عزيزيان خاندانى قديم بوده‌اند درين ناحيت . و فلان عزيز ديگر است و عزيزى ديگر . عزيزى دو گروه باشند « 1 » ، يكى علويان باشند كه رهط ايشان را عزيزى خوانند و ديگر عزيزيان فرزندان عزيز بن المغيرة بن عبد الرحمن بن عوف صاحب رسول اللّه صلى اللّه عليه و إله باشند ، و اصل ايشان از على بن الحسين بن على العزيزى است ، و له اعقاب و ذيل . و امام فخر الزمان مسعود بن على بن احمد بن ابى على بن العباس الصوابى رحمه اللّه ازين رهط بود . اما عبد اللّه بن محمد بن عزير كه وزير امير رضى نوح بن منصور بود مردى ستوده نبود ، و شاعران در حق او گفته‌اند ان امرا ساسه انوك من آل عزير * لحقيق ان تراه خاليا من كل خير جمع الشؤم عزير لعن اللّه عزيرا * من راى وجه عزير بكرة لم ير خيرا « 2 » و قومى ديگرند در بيهق كه ايشان را بعزيز باز خوانند ، و مشهورترين ايشان المقرى « 3 » شيخ القراء ابو محمد بن على بن احمد بن عبد اللّه بن عزيز بود ، و العقب منه المقرى محمد و المقرى على ، لا عقب لعلى ، و العقب من محمد بن ابى محمد المقرى ، هو المقرى الواعظ الزاهد الصالح الرضى الحسين و المقرى الحسن . و لهما اعقاب يعرفون ببنى عزيز ، و هم من اولاد محمد بن محمد بن عزيز بن محمد بن زيد المعدل « 4 » ، و هو يروى الحديث عن ابن الاصم . « 5 » . عنبريان خاندانى قديم است درين ناحيت ، و جد ايشان ابو العباس اسماعيل بن على بن الطيب بن محمد بن على العنبرى بود ، و اخوه ابو محمد عبد اللّه ، و هما من احفاد ابى زكريا يحيى بن محمد بن عبد اللّه بن العنبرين عطاء بن صالح بن محمد بن عبد اللّه السلمى

--> ( 1 ) نص ، باشد . ( 2 ) در نص عزير را در مصراع نخستين عزيز و در مصراع دوم بجاى بكرة ، مكره نوشته است . ( 3 ) سا . ( 4 ) نص ، المعزل و در نب . العدل . ( 5 ) ش . در اين فصل در نص و نب كلمات عزيز و عزير كيفما اتفق نقطه گذارى شده است و در همه جا قياسا تصحيح شد .